
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ဘိက္ခုတစ်ပါးက ဘုရားရှင်အား “အရှင်ဘုရား၊ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် အရှင်ဘုရား၏ တရားတော်သည် ခေတ်အဆက်ဆက် တည်တံ့ခွင့်ရပါသနည်း” ဟု လျှောက်ထားမေးမြန်းပါသည်။ ဘုရားရှင်လည်း ထိုဘိက္ခုအား “ဒကာတော်၊ ရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဥဒေါင်းမင်းတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။ ထိုဥဒေါင်းမင်း၏ တရားမျှတသော အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ထိုခေတ်ကာလ၌ သာသနာတော် ထွန်းကားခဲ့၏” ဟု မိန့်ကြားတော်မူပြီး ဤဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။
အciòကား၊ ကမ္ဘာလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းမြောက်များစွာ၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၌ မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ရွှေရောင်တောက်ပသော “သုဝဏ္ဏဒီပ” မည်သော ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်း ရှိလေသည်။ ထိုကျွန်းကြီးကား အပင်ပေါင်းစုံ၊ ပန်းမာလ်ပေါင်းစုံ၊ သစ်သီးဝလံပေါင်းစုံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ တောတောင်ထူထပ်စွာ သဘာဝအလှ ကြွယ်ဝလှ၏။ ထိုကျွန်းကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ “မဟာတော” မည်သော တောကြီးတစ်တော တည်ရှိလျက်၊ ထိုတောကြီးကား အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှ၏။ အဲဒီလို ကျယ်ဝန်းတဲ့ မဟာတောကြီးရဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာ “သုဝဏ္ဏရွှေ” လို့ ခေါ်တဲ့ ရွှေအဆင်းရှိတဲ့ ဥဒေါင်း တစ်ကောင် အသက် (၇) နှစ်အရွယ် ခန့် ရှိတဲ့ ဥဒေါင်းမင်း တစ်ပါး အုပ်ချုပ် စိုးမိုးလျက် ရှိခဲ့လေသည်။
ထိုဥဒေါင်းမင်းကား အဆင်းရောင် ရွှေအဆင်း တောက်ပလျက်၊ အလွန်တရာ လှပခန့်ညား ထည်ဝါသော အဆင်းအင်္ဂါ ရှိ၏။ အသံကား အလွန် ကြည်လင် အေးမြသော အသံကို ပိုင်ဆိုင်၏။ ထိုဥဒေါင်းမင်း၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်၌ ထိုကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ လွန်စွာ အေးချမ်း သာယာစွာ နေထိုင်ကြကုန်၏။ ဥဒေါင်းမင်းကား အလွန် တရား သမ္မာဒေဝ လွန်ကဲသော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်၏။ အချင်းချင်း အမုန်း ဒေါသ မရှိကြကုန်။ တစ်ဦး တစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက် ခြင်း မရှိကြ။ အချင်းချင်း ကူညီ ဖေးမ လျက် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြကုန်၏။
ထိုဥဒေါင်းမင်းကား နေ့စဉ် နံနက် အာရုံတက်သည်နှင့် မဟာတော အလယ် ရွှေရောင် အဆင်း တောက်ပသော ကုန်းပြင် မြင့်မားသော နေရာ တစ်ခုသို့ တက်ရောက် လျက်၊ အလွန် ကြည်လင် အေးမြသော အသံဖြင့် “အချင်းတို့ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၊ ယနေ့ အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း အမိန် ကြားကြကုန်၊ အချင်းတို့ အမုန်း ဒေါသ မရှိကြကုန်။ အချင်းတို့ အချင်းချင်း ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက် ခြင်း မပြုကြကုန်။ အချင်းတို့ အချင်းချင်း ကူညီ ဖေးမ လျက် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြကုန်။ ထိုသို့ နေထိုင်ကြကုန် အချင်းတို့ အသက် ရှည် ကျန်းမာ ဝမ်းသာ စွာ ဖြစ်ကြကုန်မည်” ဟု အကြိမ်ကြိမ် ဟောကြား ဆုံးမ လေ့ ရှိ၏။
ထိုအချိန်တွင် အဆိုပါ သုဝဏ္ဏဒီပ ကျွန်းပေါ်သို့ ဘုရင် တစ်ပါး အလွန် အာဏာ ကြီးမားသော “ကကုဓ မင်း” မည်သော ဘုရင် တစ်ပါး စစ်သည် ဗိုလ်ပါ အင်အား များပြားစွာ ဖြင့် ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန် ဒေါသ ကြီးမား အကြမ်းဖက် တရား မရှိသော ဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်၏။ ရောက်လာသော အခါ ထိုဘုရင် ကကုဓ မင်းသည် ထိုကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ အချင်းချင်း အမုန်း ဒေါသ မရှိသည်ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ အလွန် ဒေါသ ထွက်၏။ “အဘယ်ကြောင့် ဤကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ အချင်းချင်း အမုန်း ဒေါသ မရှိကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ အချင်းချင်း အုပ်ချုပ် စိုးမိုး ခြင်း မရှိကြသနည်း။ ဤကျွန်းသည် တရား သမ္မာဒေဝ မရှိသော ကျွန်း ဖြစ်၏” ဟု အလွန် အမျက် ထွက်၏။
ထိုအခါ ကကုဓ မင်းသည် မိမိ၏ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ များအား “အချင်းတို့ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ တို့၊ ဤကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို ဖမ်းဆီး ကွပ်မျက် ကြကုန်။ ဤကျွန်းကို အကျွန်ုပ် အုပ်ချုပ် စိုးမိုး မည်” ဟု အမိန့် တော် ချမှတ် လေသည်။ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ တို့လည်း ဘုရင် အမိန့် တော် အတိုင်း ထိုကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို ဖမ်းဆီး ကွပ်မျက် ရန် စတင် ကြ၏။ ထိုအခါ သတ္တဝါ တို့လည်း အလွန် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ် ကြကုန်၏။ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ အကျွန်ုပ် တို့ အသက် သေ ရတော့မည်” ဟု အော်ဟစ် ငိုကြွေး ကြကုန်၏။
ထိုအခါ ဥဒေါင်းမင်းကား ထိုအဖြစ် အပျက်ကို ကြားသိရသောအခါ အလွန် စိတ် မကောင်း ဖြစ်၏။ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ မကြောက်ကုန် လင့်။ အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း ရှိနေပါ သည်” ဟု အချင်းချင်း အားပေး လျက်၊ မိမိ၏ တရား သမ္မာဒေဝ အုပ်ချုပ် မှု ကို အခြေခံ ၍ ထို ဘုရင် ကကုဓ မင်း ထံသို့ ထွက်သွား၏။ ဥဒေါင်းမင်းကား အလွန် ခန့်ညား ထည်ဝါ သော အဆင်း အင်္ဂါ ရှိ၏။ ရွှေရောင် အဆင်း တောက်ပ လျက်၊ အလွန် အေးမြ ကြည်လင် သော အသံ ဖြင့် “အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ခခကုဓ မင်း အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း သည် အရှင် ဘုရင် ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် လာပါ သည်” ဟု အလွန် ရိုသေ စွာ လျှောက်ထား၏။
ဘုရင် ကကုဓ မင်းသည် ထို ဥဒေါင်းမင်း ၏ အဆင်း အင်္ဂါ နှင့် အသံ ကို ကြားသောအခါ အလွန် အံ့ဩ တုန်လှုပ် ၏။ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ ဤ ဥဒေါင်း သည် အဘယ် အကြောင့် ဤသို့ အဆင်း လှပ အသံ ကြည်လင် သနည်း။ အဘယ် ကြောင့် ဤသို့ အေးချမ်း သာယာ စွာ နေထိုင် ကြသနည်း” ဟု အကြိမ်ကြိမ် တွေး တော ၏။
ဥဒေါင်းမင်းကား “အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ခခကုဓ မင်း အကျွန်ုပ် တို့ ဤ ကျွန်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါ အပေါင်း တို့ သည် အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်၌ အမုန်း ဒေါသ မရှိကြကုန်။ အချင်းချင်း ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက် ခြင်း မပြုကြကုန်။ အချင်းချင်း ကူညီ ဖေးမ လျက် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြကုန်။ ထိုသို့ နေထိုင် ကြသော ကြောင့် အကျွန်ုပ် တို့ အသက် ရှည် ကျန်းမာ ဝမ်းသာ စွာ ဖြစ်ကြကုန်၏” ဟု အကြောင်း ရင်း ကို အကျိုး အကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မိန့်ကြား လေသည်။
ဘုရင် ကကုဓ မင်းသည် ဥဒေါင်းမင်း ၏ စကား ကို ကြားသောအခါ အလွန် အံ့ဩ အလွန် တုန်လှုပ် ၏။ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ ဤ ဥဒေါင်း သည် အဘယ် အကြောင်း ကြောင့် ဤသို့ တရား သမ္မာဒေဝ လွန်ကဲ သနည်း။ အဘယ် ကြောင့် ဤသို့ အေးချမ်း သာယာ စွာ အုပ်ချုပ် နိုင် သနည်း” ဟု အကြိမ်ကြိမ် တွေး တော ၏။ ထိုအခါ ဥဒေါင်းမင်း သည် “အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ခခကုဓ မင်း အကျွန်ုပ် သည် အရှင် ဘုရင် ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် လာပါ သည် မှန် ပါ သည်၊ သို့ သော် လည်း အကျွန်ုပ် ၏ ကျွန်း ပေါ်ရှိ သတ္တဝါ အပေါင်း တို့ ကို အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် က မ ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက် ပါ နှင့် အံ့။ အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း သည် အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ၏ အမိန့် တော် ကို အမြဲ တမ်း နာခံ ပါ မည်” ဟု အလွန် တောင်းပန် လေသည်။
ကကုဓ မင်းသည် ဥဒေါင်းမင်း ၏ တောင်းပန် စကား ကို ကြားသောအခါ အလွန် အံ့ဩ အလွန် တုန်လှုပ် ၏။ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ ဤ ဥဒေါင်း သည် အဘယ် အကြောင်း ကြောင့် ဤသို့ အနစ်နာ ခံ လို သနည်း။ အဘယ် ကြောင့် ဤသို့ တရား သမ္မာဒေဝ လွန်ကဲ သနည်း” ဟု အကြိမ်ကြိမ် တွေး တော ၏။ ထိုအခါ ကကုဓ မင်းသည် ဥဒေါင်းမင်း ၏ အဆင်း အင်္ဂါ နှင့် အသံ ကို ကြည့် လျက် “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ ဤ ဥဒေါင်း သည် အလွန် အေးချမ်း သာယာ စွာ အုပ်ချုပ် နိုင် သည့် အကြောင်း ကို အကျွန်ုပ် အခု မှ သိ လေ သည်။ အကျွန်ုပ် သည် အလွန် ဒေါသ ကြီး အကြမ်းဖက် တရား မရှိသော ဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်၏။ ထို ကြောင့် အကျွန်ုပ် ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်၌ သတ္တဝါ အပေါင်း တို့ အေးချမ်း သာယာ စွာ မ နေထိုင် နိုင် ကြ” ဟု အလွန် နောင်တ ရ ၏။
ထိုအခါ ကကုဓ မင်းသည် မိမိ၏ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ များအား “အချင်းတို့ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ တို့၊ ဤ ကျွန်း ပေါ်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို လွှတ် ပေး ကြကုန်။ အကျွန်ုပ် သည် ဤ ကျွန်း ပေါ်၌ ဥဒေါင်းမင်း ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် မည်” ဟု အမိန့် တော် ချမှတ် လေသည်။ ထို အခါ ဥဒေါင်းမင်း သည် “အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ခခကုဓ မင်း အကျွန်ုပ် သည် အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ၏ တရား သမ္မာဒေဝ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် လာပါ သည် မှန် ပါ သည်၊ သို့ သော် လည်း အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း သည် အမြဲ တမ်း တရား သမ္မာဒေဝ ကို အခြေခံ ၍ အုပ်ချုပ် မည် ဖြစ်ပါ သည်” ဟု အလွန် တောင်းပန် လေသည်။
ထို အခါ ကကုဓ မင်းသည် ဥဒေါင်းမင်း ၏ စကား ကို ကြားသောအခါ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ ဤ ဥဒေါင်း သည် အလွန် တရား သမ္မာဒေဝ လွန်ကဲ ၏။ အကျွန်ုပ် သည် ထို ဥဒေါင်း ၏ တရား သမ္မာဒေဝ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် မည်” ဟု ဆုံးဖြတ် လေသည်။ ထို အခါ ကကုဓ မင်းသည် မိမိ၏ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ များအား “အချင်းတို့ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ တို့၊ အကျွန်ုပ် သည် ဤ ကျွန်း ပေါ်၌ ဥဒေါင်းမင်း ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် မည်။ အချင်းတို့ လည်း အကျွန်ုပ် နှင့် အတူ ဥဒေါင်းမင်း ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် ကြကုန်” ဟု အမိန့် တော် ချမှတ် လေသည်။
ထို အခါ ဥဒေါင်းမင်း သည် ကကုဓ မင်း နှင့် သူ၏ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ များ အပါအဝင် သတ္တဝါ အပေါင်း တို့ ကို အလွန် တရား သမ္မာဒေဝ အုပ်ချုပ် လျက် နေထိုင် စေ ၏။ ထို အခါ မှ စ၍ ထို ကျွန်း ပေါ်၌ အလွန် အေးချမ်း သာယာ စွာ နေထိုင် ကြကုန်၏။ တစ်နေ့ တစ် day တွင် ဥဒေါင်းမင်း သည် ကကုဓ မင်း ကို ခေါ် ၍ “အရှင် ဘုရင် မင်းမြတ် ခခကုဓ မင်း အကျွန်ုပ် ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်၌ အကျွန်ုပ် ဥဒေါင်းမင်း သည် အမြဲ တမ်း တရား သမ္မာဒေဝ ကို အခြေခံ ၍ အုပ်ချုပ် မည် ဖြစ်ပါ သည်” ဟု အလွန် တောင်းပန် လေသည်။
ထို အခါ ကကုဓ မင်းသည် ဥဒေါင်းမင်း ၏ စကား ကို ကြားသောအခါ “အမေ အဖေ သား သမီး တို့ ဤ ဥဒေါင်း သည် အလွန် တရား သမ္မာဒေဝ လွန်ကဲ ၏။ အကျွန်ုပ် သည် ထို ဥဒေါင်း ၏ တရား သမ္မာဒေဝ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင် ရောက် မည်” ဟု ဆုံးဖြတ် လေသည်။ ထို အခါ ကကုဓ မင်းသည် မိမိ၏ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ များအား “အချင်းတို့ စစ်သည် ဗိုလ်ပါ တို့၊ အကျွန်ုပ် သည် ဤ ကျွန်း ပေါ်၌ ဥဒေါင်းမင်း ၏ အုပ်ချုပ် မှု အောက်သို့ ဝင်
— In-Article Ad —
တရားမျှတခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်ဖြစ်ပြီး အငြင်းပွားမှုများကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။
ပါရမီ: Justice
— Ad Space (728x90) —
96Ekanipātaအလွန်အကျွံမကောင်းရှေးရှေးတုန်းက ဂင်္ဂါမြစ်၏ ကမ်းပါးတွင် ဗောဓိသတ်မင်းသည် မိကျောင်းတစ်ကောင်အဖြစ် လူဖြစ...
💡 အလွန်အကျွံ မကောင်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသော အကျိုးကို ပေးသည်။
285Tikanipātaအစ္ဆုကဇာတ် ဤသည်ကား အစ္ဆုကဇာတ် မည်ပါသည်။ ရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် အစ္ဆုကမည်သော ကြက်မင်းဖြစ်တော်မ...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ အရပ်ရပ်၌ ကြားနာရသော သူများသည် မောက်မာသော စိတ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး သနားကရုဏာတရားကို အလေးထားရန်နှင့် အခြားသူများ၏ လွတ်လပ်မှုကို လေးစားရန် သင်ခန်းစာရရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် အုပ်ချုပ်သူများအနေဖြင့် မိမိ၏ အာဏာကို အလွဲသုံးစားမပြုဘဲ ပြည်သူများ၏ သာယာအေးချမ်းရေးကို ရှေးရှုရန်မှာ အရေးကြီးလှသည်။
213Dukanipātaအာဒိတ (Adita) ဇာတ် အာဒိတ (Adita) ဇာတ် ကာလဝတီတိုင်း၊ ဝေဒေဟမင်းကြီး၏ နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ မင်းကြ...
💡 သဒ္ဓါတရား၊ သီလ၊ ပညာ နှင့် ကရုဏာတရားတို့ကို အခြေခံ၍ ဆောင်ရွက်လျှင် ကမ္ဘာလောကကြီးကို အကျိုးပြုနိုင်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားမြင့်မားသော ဘဝသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
116Ekanipātaမျောက်နှင့် တောင်ပို့ နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မ...
💡 အလွန်အကျွံ မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခြင်းသည် အကျိုးမရှိပါ။ မိမိ၏ အခြေအနေကို လက်ခံပြီး တန်ဖိုးထားတတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
79Ekanipātaကုဏ္ဍကသူဌေးဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ကုဏ္ဍက သူဌေးကြီးဟု အမည်ရသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ပါသည်။ ထိ...
💡 စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မျှဝေသုံးစွဲခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးဆက်များကို ပေးစွမ်းပါသည်။
87Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာရရှိသည်မှာ - မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းနှင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပမာမခန့်ထားဘဲ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံအကြောင်းတရားများ ဖြစ်သည်။ ခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှုများ ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း၊ စိတ်ကို မလျှော့လျှင် မည်သည့်အတားအဆီးကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်ပါသည်။
— Multiplex Ad —